Renee Kelder leefde jarenlang als ‘parttime junkie’ en herkent verborgen verslaving direct: ‘Mensen trekken zich eerst langzaam terug’

Renee Kelder (41) leidt in haar studententijd een dubbelleven en is zes jaar lang verslaafd aan GHB. Met haar boek Parttime Junkie treedt ze in 2014 officieel naar buiten met haar geheim. Een boek dat destijds inslaat als een bom. En hoewel Renee lang dacht dat haar boek een afsluiting was van een moeilijke tijd, voegt ze er nu een nieuw hoofdstuk aan toe. Het verhaal is volgens haar namelijk nooit af. In 2014 verschijnt Renee aan menig talkshowtafel en in interviews met haar verhaal, en dat maakt nogal wat los. Vanaf haar negentiende raakt ze namelijk zwaar verslaafd aan GHB, maar het lukt haar zes jaar lang om dat verborgen te houden, af te studeren en aan het werk te gaan in de verslavingszorg. Maar ze kickt uiteindelijk af en treedt in de openheid over haar stille verslaving. Eerder vertelde ze er ook in een interview met Metro over. In het kort: Renee Kelder was zes jaar verslaafd aan GHB terwijl zij studeerde en in de verslavingszorg werkte. In haar boek Parttime Junkie kwam zij openlijk uit voor haar dubbelleven en verslaving. Nu voegt zij een nieuw hoofdstuk toe om te tonen dat haar verhaal en herstel doorgaan. Na de geboorte van haar tweede kind keren oude angsten en paniekklachten terug, waarvoor zij opnieuw therapie volgt. Zij benadrukt dat herinneringen en kwetsbaarheid mogen bestaan en spreekt over het belang van voorbeeldfiguren. Renee ziet dat drugsgebruik en designerdrugs genormaliseerd zijn en herkent bij anderen signalen van verborgen verslaving. Waarom Renee Kelder haar bestseller na 12 jaar opnieuw opent We zijn inmiddels twaalf jaar verder en er is een hoop veranderd. Renee is samen met partner Jeroen, is moeder van twee kinderen en werkt als geestelijk verzorger in de gehandicaptensector. Toch voegt ze een nieuw hoofdstuk toe aan haar boek . Maar waarom? „Toen ik mijn boek schreef, voelde dat haast als een coming – out . Mijn verslaving had ervoor gezorgd dat ik me zo lang moest verstoppen en een dubbelleven leidde, maar door dat boek mocht het er ineens helemaal zijn. Zo’n gevoel van: ‘Dit ben ik en ik mag alles laten zien’. Uiteindelijk is dat het mooiste wat er is, dat je helemaal jezelf mag en kan zijn en dat je ook durft.” Haar boek is destijds een afsluiting van een moeilijk hoofdstuk, legt ze uit. „Maar je draagt alle ingrijpende dingen bij je. Het boek kan dichtgaan, maar ook weer opengaan. De ervaringen en herinneringen blijven namelijk in je lijf en systeem zitten. Ik ben nooit teruggevallen en ben lange tijd in therapie geweest, maar de herinneringen gingen niet weg. Daar kon ik lange tijd goed mee omgaan. Het was een kastje in mijn hoofd en dat kastje kon op slot. Totdat het kastje plotseling weer openging.” Eerder schreef Metro over het feit dat het gebruik van ketamine toeneemt. Tom Bart, preventiedeskundige bij Jellinek, legde uit waarom de drug steeds populairder wordt. Parttime-junkie € 20,00 bij bol.com Bekijk product → Hoe slaaptekort oude trauma’s en paniek terugbracht Na de geboorte van haar tweede kind wordt Renee geconfronteerd met oude gevoelens. „Mijn baby huilde veel en daardoor hadden we chronisch slaaptekort. Ik was moeder, werkte als geestelijk verzorger, was ontzettend moe en ik ging me steeds slechter voelen. Toen kwamen ook de oude en moeilijke dingen weer bovendrijven.” Renee legt uit dat ze op veertienjarige leeftijd een angst- en paniekstoornis ontwikkelde. „Na de scheiding van mijn ouders kreeg ik een enorme controledrang en durfde ik bijvoorbeeld niet meer bij een ander in de auto of in de bus te stappen. Dat gebeurde in een later stadium weer, toen ik een paniekaanval kreeg bij een collega in de auto. Alsof ik plots weer dat meisje van 14 was, in plaats van de vrouw die dit allemaal had overwonnen en sterker was geworden. Ik viel terug in oude angsten.” Waarom ex-verslaafden hun verhaal moeten blijven vertellen En dat is iets wat Renee in het nieuwe hoofdstuk wil benadrukken. „Hoe harder ik vecht tegen mijn herinneringen, hoe meer last ik ervan krijg. Het gaat erom dat deze gedachten, gevoelens en herinneringen er mogen zijn. Ik ging opnieuw in therapie en ging terug naar mijn verleden, met de verslaving. Dat bleek nodig te zijn. In de nare dingen die je als mens zijn overkomen, zit uiteindelijk ook schoonheid. Door ermee te zijn en het te dragen, maak je het ook weer dragelijker voor jezelf. Dat is de boodschap van het nieuwe hoofdstuk: durf het er te laten zijn.” Maar dat is tegelijkertijd ook best een opgave, volgens Renee. „Het liefst wil je verdergaan en niet meer terugdenken aan die tijd. Door mijn boek werd ik lange tijd geconfronteerd met mijn verleden en dat is moeilijk. Er waren natuurlijk ook momenten dat ik er niet aan wilde denken. Op sommige momenten was ik mijn verhaal ook zat. Maar toen mijn uitgever vroeg of ik een nieuw hoofdstuk wilde schrijven en het boek opnieuw wilde uitgeven, realiseerde ik me ook hoeveel impact het boek heeft gehad. Het gaat namelijk niet alleen over de herkenning in verslaving, maar ook over angsten, kwetsbaar zijn, anders zijn en hoe je daarmee kunt worstelen. Daar kun je uitkomen. In verslaving kan het lijken alsof het voor altijd is en nooit stopt, maar dat is niet zo. We hebben alleen wel voorbeeldfiguren nodig om ons daaruit te trekken.” GHB Uit de nieuwste cijfers van het Trimbos Instituut (2025) blijkt dat 1,6 procent van de Nederlandse bevolking ooit GHB heeft gebruikt. 0,2 procent deed dat in het afgelopen jaar en 0,1 procent in de laatste maand. GHB wordt doorgaans vooral tijdens het uitgaan, bijvoorbeeld in clubs, gebruikt. ‘Na mijn verslaving voelde ik weer echte ontroering’ Voor Renee is een hoop veranderd. Maar ze noemt de mogelijkheid om weer emoties te voelen als haar grootste overwinning. „Ik ben later humanistiek gaan studeren, een studie die gaat over de zin van het leven, en dat paste bij de fase en de zoektocht waar ik in zat. In een verslaving raak je jezelf volledig kwijt. Je moet veel weer opnieuw leren en bent afgevlakt. Ik slikte bijvoorbeeld vanaf mijn veertiende antidepressiva en wilde dat afbouwen. Dat was een vreselijk proces. Als bijwerking daarvan ervoer ik opnieuw angsten, maar een psychiater hielp mij bij dat proces.” Ze vervolgt: „Daardoor is mijn hele gevoelsleven veranderd. Ik kan me nog goed herinneren dat ik net gestopt was met de antidepressiva en met mijn hond door Amsterdam liep. Door een raam zag ik een moeder en dochter aan tafel zitten en dat tafereel ontroerde me. Ineens besefte ik: ‘Ik heb nooit meer ontroering gevoeld’. Dat was voor mij een nieuwe emotie. Voor mij is de grootste verandering en ontwikkeling dat ik weer ben gaan voelen en daar ben ik heel dankbaar voor. Dankbaarheid is ook zo’n gevoel dat ik veel meer ervaar. Dankbaar voor mijn partner, mijn kinderen, mijn leven en het feit dat ik niet meer verslaafd ben.” Metronieuws op WhatsApp Als eerste op de hoogte zijn van de mooiste verhalen, meest opvallende nieuwtjes en handige tips? Volg dan Metro ’s kanaal op WhatsApp, speciaal voor onze trouwe lezers. Je kunt ons via deze link volgen. Zien we je daar? Hoe Renee zonder protocol afkickte van GHB Als Renee destijds naar buiten treedt met haar GHB-verslaving, is er over de drug nog een hoop onbekend. „Er was toen weinig tot geen aandacht voor GHB. Toen ik afkickte, waren er bijvoorbeeld helemaal geen protocollen en kickte ik cold turkey af bij mijn moeder thuis. Binnen de verslavingszorg had men namelijk geen idee. Later kwam er ook medicinale GHB en zijn protocollen ontwikkeld voor het langzaam afbouwen. Wat ik deed, was eigenlijk heel erg gevaarlijk. Gelukkig werd er steeds meer bekend over GHB. Het bleek helemaal geen onschuldige partydrug te zijn.” Tijdens haar afkickproces werkte Renee nog in de verslavingszorg. „Maar dat was ongelofelijk ingewikkeld. Ik kon niet vertellen dat ik zelf verslaafd was, laat staan dat ik vertelde dat ik aan het afkicken was. Hoewel ik lichamelijk wel weer op de been raakte, was dat emotioneel totaal niet het geval. Voor en na mijn werk moest ik dan naar een particuliere kliniek en dat was een uitputtingsslag. Dat hield ik niet vol en ik stortte in. Dat dubbelleven, zes jaar lang dag en nacht drugs gebruiken, niet slapen, nachtmerries, PTSS, ik kon niet meer. Ik werd ziek, stopte in de verslavingszorg en ben nooit meer teruggegaan. Ik wilde een nieuw leven beginnen.” Eerder sprak Metro met verslavingsarts Gerard Alderliefste over langdurige klachten die sommige mensen kunnen ervaren na het gebruik van partydrugs. Renee herkent een verborgen verslaving sneller dan anderen Renee is in die roerige tijd een zelfbenoemde ‘parttime junkie’, oftewel iemand die haar verslaving kon combineren met een ‘gewoon leven’. Herkent ze parttime junkies nu sneller? „Zeker, veel mensen gebruiken drugs en het is genormaliseerd. Er zijn daarnaast veel drugssoorten bijgekomen en het lijkt makkelijker om eraan te komen. Tegenwoordig zijn bijvoorbeeld de designerdrugs populair. De samenstelling daarvan verandert continu en daardoor is het moeilijk om hier een halt toe te roepen. Tegelijkertijd zijn deze drugs wel superverslavend.” Ze vervolgt: „Laatst herkende een vader op de kinderboerderij mij van mijn boek. Hij was ook verslaafd geweest aan designerdrugs en vertelde dat hij, net zoals ik, een goede baan in de verslavingszorg had. Hij was afgekickt en het was met hem allemaal goedgekomen, maar het laat zien dat meer mensen hiermee worstelen dan we wellicht denken. Het is haast fascinerend. We weten dat drugs gevolgen kunnen hebben, maar daar staan we niet bij stil als we drugs nemen.” Renee legt uit dat ze specifieke signalen van verslaving opmerkt bij anderen. „Ik kan drugsgebruik snel herkennen. Maar signalen als terugtrekken, liegen, afsluiten en minder aanwezig zijn, zijn voor mij alarmsignalen. Dat iemand contact ontloopt en langzamerhand verandert. Maar tegelijkertijd is dat ook ingewikkeld, want iemand die volwassen is, doet natuurlijk wat hij of zij wil. Spreek je iemand daarop aan? Uiteindelijk weet ik dat er veel onzekerheid, schuld en schaamte onder schuilt.” Designerdrugs in Nederland Bepaalde groepen designerdrugs zijn vanaf 1 juli 2025 verboden door het stofgroepenverbod. Volgens het Trimbos Instituut waren designerdrugs – stoffen die qua werking lijken op traditionele illegale drugs zoals cannabis, ecstasy en heroïne – daarvoor relatief makkelijk verkrijgbaar. 3-MMC is bijvoorbeeld een designerdrug, maar onlangs bleek al dat slechts 3 procent van de geteste 3-MMC-monsters daadwerkelijk 3-MMC bevat. ‘Ik ben niet meer bang om terug te vallen’ Haar eigen GHB-verslaving vindt plaats tijdens Renees studententijd. Het valt haar op dat deze groep jongeren vandaag de dag ook behoorlijk worstelt. „Ik denk dat onzekerheid alleen maar toeneemt. Jongeren kampen met enorme druk en onzekerheden over hun toekomst en mede door de coronacrisis hebben veel jongeren een eenzame tijd meegemaakt. Je bent op deze leeftijd al behoorlijk zoekende en je bent bezig met het vinden van een identiteit. Maar als er dat soort ‘gaten’ vallen, zoals een coronacrisis of andere maatschappelijke problematiek, dan liggen ook verslavingen op de loer. Stel, er is minder houvast of geen stevige basis en er gebeurt iets ingrijpends? Dan zie je dat mensen eerder afglijden.” Renee benadrukt dat ze van haar eigen verslaving, en het herstel daarna, een hoop geleerd heeft. „Ook door het schrijven van mijn boek heb ik mezelf beter leren kennen. Het is namelijk belangrijk om je eigen levensverhaal te begrijpen. Zodat je snapt wat je heeft gevormd en waarom je dingen bent gaan doen. Iets wat je ook in therapie mooi leert. Als je dat verhaal begrijpt, krijg je houvast. Maar het is nooit af. Je kunt steeds weer opnieuw ontwikkelen. Als je dat maar wil. Ik ben niet meer bang om terug te vallen in mijn verslaving, maar mijn verhaal is nooit af.” Dit zijn de best gelezen artikelen van dit moment: Werkend Nederland zet ambitie graag even in de koelkast , vooral 25- tot 34-jarigen wekelijks ‘mentaal uitgeput’ Ode Annemarie van Gaal aan mbo’ers: ‘Door AI zijn universitair-geschoolden toch niet meer nodig’ De Spaarrekening van Bernard (67): ‘Ik ben met pensioen en heb 39.000 euro spaargeld ’ Al die goedbedoelde tips om energie te besparen tijdens je vakantie leveren je nog geen 30 euro op Jeugdzorg wilde Yudhis (18) niet meer : ‘Mijn ouders kochten een tentje, zodat ik in het bos kon slapen’